سورة المدثر

74.Müddessir

"Bürünen"
56 Ayet
Müddessir 74:41
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
Suçlulara,
Anil mucrimin.
DETAY →
Müddessir 74:42
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
Sizi Sakar'a[1] sürükleyen nedir?
Ma selekekum fi sekar.
DETAY →
Müddessir 74:43
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
"Musallin[1]" den olmadık." dediler.
Kalu lem neku minel musallin.
DETAY →
Müddessir 74:44
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
"Miskine yediren değildik."
Ve lem neku nut'ımul miskin.
DETAY →
Müddessir 74:45
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
"Batıl inançlara dalanlarla beraber biz de dalardık."
Ve kunna nehudu maal haidin.
DETAY →
Müddessir 74:46
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
"Din Günü'nü[1] yalanlardık."
Ve kunna nukezzibu bi yevmid din.
DETAY →
Müddessir 74:47
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
"Bize yakin[1] gelene kadar."
Hatta etanel yakin.
DETAY →
Müddessir 74:48
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ
Artık şefaatçilerin[1] şefaati[2] onlara yarar sağlamaz.
Fe ma tenfeuhum şefaatuş şafiin.
DETAY →
Müddessir 74:49
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Onlara ne oluyor ki zikirden[1] yüz çeviriyorlar.
Fe ma lehum anit tezkireti mu'rıdin.
DETAY →
Müddessir 74:50
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
Sanki ürkmüş yabani eşekler gibidirler;
Ke ennehum humurun mustenfireth.
DETAY →
Müddessir 74:51
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ
Aslandan kaçan.
Ferret min kasvereh.
DETAY →
Müddessir 74:52
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Hayır! Onların tamamı, kendileri için yazılmış sahifeler gelmesini ister.
Bel yuridu kullumriin minhum en yu'ta suhufen muneşşereh .
DETAY →
Müddessir 74:53
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ
Hayır! Doğrusu onlar ahiretten korkmuyorlar.
Kella, bel la yuhafunel ahıreh.
DETAY →
Müddessir 74:54
كَلَّآ إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ
Hayır! Kuşkusuz, o bir öğüttür.
Kella innehu tezkireh.
DETAY →
Müddessir 74:55
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُ
Dileyen ondan öğüt alır.
Fe men şae zekereh.
DETAY →
Müddessir 74:56
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Allah dilemedikçe[1] onlar öğüt almazlar. O, takvaya ehildir[2] ve bağışlamaya ehildir.
Ve ma yezkurune illa en yeşaallah, huve ehlut takva ve ehlul magfireh.
DETAY →