سورة الفجر
89.Fecr Suresi
"Fecr"
30 Ayet
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Fecr 89:6
أَلَمْ
تَرَ
كَيْفَ
فَعَلَ
رَبُّكَ
بِعَادٍ
Rabb'inin Ad kavmine ne yaptığını biliyor musun?
E lem tere keyfe feale rabbuke bi ad.
Fecr 89:8
ٱلَّتِى
لَمْ
يُخْلَقْ
مِثْلُهَا
فِى
ٱلْبِلَـٰدِ
Ki, beldeler içinde onun bir eşi yaratılmadı;
Elleti lem yuhlak misluha fil bilad.
Fecr 89:9
وَثَمُودَ
ٱلَّذِينَ
جَابُوا۟
ٱلصَّخْرَ
بِٱلْوَادِ
Ve vadide kayaları oyan Semud'a,
Ve semudelleziyne cabussahre bil vad.
Fecr 89:10
وَفِرْعَوْنَ
ذِى
ٱلْأَوْتَادِ
Ve kazıklar sahibi Firavun'a;
Ve fir avne zil evtad.
Fecr 89:12
فَأَكْثَرُوا۟
فِيهَا
ٱلْفَسَادَ
Böylece oralarda bozgunculuğu çoğaltmışlardı.
Fe ekseru fihel fesad.
Fecr 89:13
فَصَبَّ
عَلَيْهِمْ
رَبُّكَ
سَوْطَ
عَذَابٍ
Bu yüzden Rabb'in onları azap kırbacıyla kırbaçladı.
Fe sabbe aleyhim rabbuke sevta azab.
Fecr 89:14
إِنَّ
رَبَّكَ
لَبِٱلْمِرْصَادِ
Çünkü Rabb'in olup -biteni görüp- gözlemektedir.
İnne rabbeke le bil mirsad.
Fecr 89:15
فَأَمَّا
ٱلْإِنسَـٰنُ
إِذَا
مَا
ٱبْتَلَىٰهُ
رَبُّهُ
فَأَكْرَمَهُ
وَنَعَّمَهُ
فَيَقُولُ
رَبِّىٓ
أَكْرَمَنِ
Fakat o insan[1]; Rabb'i ne zaman onu sınamak için ikramda bulunsa ve ona nimet verse, "Rabb'im bana ikram etti.[2]" der.
Fe emmel insanu iza mebtelahu rabbuhu fe ekremehu ve na'amehu fe yekulu rabbi ekremen.
Fecr 89:17
كَلَّا ۖ
بَل
لَّا
تُكْرِمُونَ
ٱلْيَتِيمَ
Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz.
Kella bel la tukrimunel yetim.
Fecr 89:18
وَلَا
تَحَـٰٓضُّونَ
عَلَىٰ
طَعَامِ
ٱلْمِسْكِينِ
Yoksulu yedirmede birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
Ve la tehaddune ala taamil miskin.
Fecr 89:20
وَتُحِبُّونَ
ٱلْمَالَ
حُبًّا
جَمًّا
Malı büyük bir sevgiyle, çok seviyorsunuz.
Ve tuhıbbunel male hubben cemma.
Fecr 89:21
كَلَّآ
إِذَا
دُكَّتِ
ٱلْأَرْضُ
دَكًّا
دَكًّا
Hayır, hayır! Yer, paramparça olup dağıldığı zaman,
Kella iza dukketil ardu dekken dekka.
Fecr 89:22
وَجَآءَ
رَبُّكَ
وَٱلْمَلَكُ
صَفًّا
صَفًّا
Rabb'in emri geldiği ve melekler saf saf dizildiği zaman,
Ve cae rabbuke vel meleku saffen saffa.
Fecr 89:23
وَجِا۟ىٓءَ
يَوْمَئِذٍ
بِجَهَنَّمَ ۚ
يَوْمَئِذٍ
يَتَذَكَّرُ
ٱلْإِنسَـٰنُ
وَأَنَّىٰ
لَهُ
ٱلذِّكْرَىٰ
O Gün Cehennem ortaya getirilir. O Gün insan neyin ne olduğunu anlar, ancak bunun ona bir yararı olmaz.
Ve cie yevmeizin bi cehenneme yevmeizin yetezekkerul insanu ve enna lehuz zikra.
Fecr 89:24
يَقُولُ
يَـٰلَيْتَنِى
قَدَّمْتُ
لِحَيَاتِى
"Ah keşke hayattayken, ahiret hayatım için hazırlık yapmış olsaydım." der.
Yekulu ya leyteni kaddemtu li hayati.
Fecr 89:25
فَيَوْمَئِذٍ
لَّا
يُعَذِّبُ
عَذَابَهُٓ
أَحَدٌ
Artık O Gün, O'nun azbı hiç kimsenin azabına benzemez.
Fe yevmeizin la yuazzibu azabehu ehad.
Fecr 89:26
وَلَا
يُوثِقُ
وَثَاقَهُٓ
أَحَدٌ
O'nun vurduğu bağ, hiç kimsenin vurduğu bağa benzemez.
Ve la yusiku ve sakahu ehad.