İnsana nimet verdiğimiz zaman, yüz çevirip yan çizer.[1] Kendisine bir kötülük dokunduğu zaman da bol bol dua ederek yardım ister.
وَإِذَآ
ne zaman ki
أَنْعَمْنَا
bir ni'met verdiğimizde
عَلَى
ٱلْإِنسَـٰنِ
insana
أَعْرَضَ
yüz çevirir
وَنَـَٔا
ve yan çizer
بِجَانِبِهِ
ve yan çizer
وَإِذَا
ve ne zaman ki
مَسَّهُ
ona dokunduğunda
ٱلشَّرُّ
bir şer
فَذُو
hemen
دُعَآءٍ
yalvarıp durur
عَرِيضٍ
bol bol
Ve iza en'amna alel insani a'rada ve nea bi canibih, ve iza messehuş şerru fe zu duain arid.
Mal, imkan ve güç verince Bizi unutur; başına bir bela geldiği, sıkıntıya düştüğü zaman da yeniden Bizi hatırlamaya başlar.
| # | Kelime | Anlam | Kök |
|---|---|---|---|
| 1 |
ve iza
|
ne zaman ki | - |
| 2 |
en'amna
|
bir ni'met verdiğimizde | نعم |
| 3 |
ala
|
- | |
| 4 |
l-insani
|
insana | انس |
| 5 |
ea'rade
|
yüz çevirir | عرض |
| 6 |
ve nea
|
ve yan çizer | ناي |
| 7 |
bicanibihi
|
ve yan çizer | جنب |
| 8 |
veiza
|
ve ne zaman ki | - |
| 9 |
messehu
|
ona dokunduğunda | مسس |
| 10 |
ş-şerru
|
bir şer | شرر |
| 11 |
fezu
|
hemen | - |
| 12 |
duaa'in
|
yalvarıp durur | دعو |
| 13 |
aridin
|
bol bol | عرض |