Karanlık ve aydınlık zamanlarda, göklerde ve yerde hamd,[1] O'na aittir.
وَلَهُ
O'na mahsustur
ٱلْحَمْدُ
hamd
فِى
ٱلسَّمَـٰوَٰتِ
göklerde
وَٱلْأَرْضِ
ve yerde
وَعَشِيًّا
ve günün sonunda
وَحِينَ
ve zaman
تُظْهِرُونَ
öğleye erdiğiniz
Ve lehul hamdu fis semavati vel ardı ve aşiyyen ve hine tuzhırun.
Bkz. 29:63. ayetin dipnotu.