Ant olsun, Rabb'inin ayetlerinin[1] en büyüğünü gördü.
لَقَدْ
andolsun
رَأَىٰ
gördü
مِنْ
bazılarını
ءَايَـٰتِ
ayetlerinden
رَبِّهِ
Rabbinin
ٱلْكُبْرَىٰٓ
büyük
Lekad rea min ayati rabbihil kubra.
Gösterge. İşaret. *1. ayetten 18. ayete kadar, gaybi alemde gerçekleşmiş bir olay olan "vahyin," nasıl gerçekleştiğinin anlatımı söz konusudur. Gayba ait bir bilginin, bildiğimiz varlık dünyasının bilgileriyle, diliyle anlatılmasını göz ardı ederek, kelimelerin sözlük anlamına göre anlam verilmesi önemli yanılgılara, anlam kaybına neden olmaktadır. Söz konusu ayetlerde ifade edilen "yüksek ufuk, yaklaşma, sarkma, iki yay, görme, sidre vs." kelimelerin, kelimesi kelimesine anlamlarını dikkate alarak ayetleri anlamaya çalışmak, vahyi ve verdiği mesajı yanlış anlamaya neden olmaktadır. O günün insanına, anlamlarını bildikleri kelimelerle, bilinmeyen aleme ait bir konu olan "vahyin" Muhammed Nebi'ye nasıl ulaştığı anlatılmaktadır. Örneğin: 28:30. ayette oraya vardığında, kutlu yerdeki vadinin sağ yanındaki bir ağaç tarafından seslenildi: "Ey Musa! Ben, alemlerin Rabb'i Allah'ım."