O Gün, hiçbir yakının, yakınına bir yararı olmaz.[1] Onlar, yardım da olunmazlar.
يَوْمَ
o gün
لَا
يُغْنِى
savamaz
مَوْلًى
dost
عَن
-ndan
مَّوْلًى
dostu-
شَيْـًٔا
bir şey
وَلَا
ve olmaz
هُمْ
onlar
يُنصَرُونَ
yardım edilenlerden
Yevme la yugni mevlen an mevlen şey'en ve la hum yunsarun.
Nebiler de dahil kimsenin kimseye bir yararı olmayacaktır. Yakın akrabaların bile olmadıktan sonra kimin olabilir ki? Anne, baba, kardeş, akraba fark etmez: Ayette, "mevlen" kelimesinin kullanılmış olması bu anlamı çağrıştırmaktadır.