O, kimsenin kimseye yardım etmeye gücünün yetmeyeceği bir gündür. O gün karar vermek bütünüyle Allah'a aittir.[1]
يَوْمَ
bir gündür
لَا
تَمْلِكُ
malik olmadığı
نَفْسٌ
kimsenin
لِّنَفْسٍ
kimseye
شَيْـًٔا ۖ
bir şeye (yardıma)
وَٱلْأَمْرُ
ve buyruk
يَوْمَئِذٍ
o gün
لِّلَّهِ
yalnız Allah'ındır
Yevme la temliku nefsun li nefsin şey'a, vel emru yevmeizin lillah.
Ayetten de açıkça anlaşılmaktadır ki Kur'an, "şefaat" anlayışını ve inancını kesin olarak reddetmektedir. Kur'an'a göre, kesinlikle şefaat yoktur ve bu nedenle şefaatin varlığına inanan bir kimse Allah'a eş koşmuş olur.